حسینم...

گر نگاهی به ما کند زهرا دردها را دوا کند زهرا بر دل وجان ما صفا بخشد گوشه چشمی به ما کند زهرا کم مخواه از عطای بسیارش کآنچه خواهی عطا کند زهرا نه عجب به شأن او گویند خاک را کیمیا کند زهرا این مقـام کنیز او باشد تا دگر خود چه هـا کند زهرا روز محشر که از شفاعت خویش حشر دیگر به پا کند زهرا همچو مرغی که دانه برچیند دوستان را جدا کند زهرا ای کشته فتاده به صحرا حسین من ای میوه رسیده زهراحسین من آن کهنه پیرهن که خودم بافتم چه شد ای بانی قیامت کبرا حسین من یادش به خیر شانه زدن های موی تو ای صاحب شفاعت عظما حسین من چشمت زدند عاقبت این هرزه چشم ها قربانی حسادت دنیا حسین من

هئیت سینه زنی حضرت ابوالفضل شربیان...